Kerkbrink
"kokosnootgaren"
Aan het begin van de "negentiende eeuw" waren er in het toen nog kleine Hilversum, naast verschillende andere weverijen, maar liefst twintig tapijtfabrieken. Hilversum verdiende daarmee volgens de bronnen duidelijk de naam "weversdorp".
In 1843 richtte K. Perk Vlaanderen", die het vak bij Gerrit Veen had geleerd, aan de Oude Torenstraat een tapijtfabriek op. Hij stamde uit een echte fabrikantenfamilie. Fabrikanten maakten in die tijd vaak lange reizen om hun producten te verkopen.
Zo reisde Lourens Cornelisz. Vlaanderen, de vader van K. Perk Vlaanderen, eens per sjees naar Friesland. De heen- en terugreis duurde samen vijf dagen. Op de terugweg ontmoette hij in de buurt van Kampen twee Hilversumse "wandelaren". Zij waren de dag daarvoor uit Hilversum vertrokken en hadden lopend al een flink deel van de afstand richting Friesland afgelegd.
In 1857 deed K. Perk Vlaanderen een volgens de archieven "nauwkeurige" proef met het vervaardigen van vloerkleden van kokosnootgaren. Van dit materiaal werd door de "Nederlandse Handelmaatschappij" een aanzienlijke hoeveelheid op de markt gebracht. K. Perk Vlaanderen was volgens een bron waarschijnlijk de eerste fabrikant die de "kokosweverij" in Nederland invoerde.
Hij maakte ook kokosmatten, die hij in grote aantallen leverde aan de firma "Sinkel". Later ging de afdeling voor kokosmatten over naar "De Leeuw" in Amsterdam. Na het overlijden van K. Perk Vlaanderen in 1898 zetten zijn zoons L. Vlaanderen K. Pz. en C. Vlaanderen K. Pz. het bedrijf nog enige tijd voort. L. Vlaanderen K. Pz. overleed op 30 november 1918. Twee jaar later werd de fabriek opgeheven.
Toen het oude raadhuis te klein werd voor de verschillende gemeentelijke diensten, nam men ook andere gebouwen in gebruik. Zo werd de voormalige school van "meester Van Oostveen", op de hoek van de Kerkbrink en de Oude Torenstraat, voor administratieve werkzaamheden gebruikt. De afdeling "Militaire Zaken" werd gevestigd in het voormalige Fabrikeurshuis.
Een buurman van K. Perk Vlaanderen was de bekende dorpsarts van Hengel. Hij woonde op de plek waar later de apotheek van "Heemskerck Duker" was gevestigd. Het fraaie Fabrikeurshuis en de fabriek daarachter werden uiteindelijk afgebroken om plaats te maken voor het nieuwe postkantoor.