Havenstraat
splitsing met de Vaartweg
Ook op het brinkje waar de "Havenstraat" en de "Vaartweg" samenkwamen, stond natuurlijk een pomp. Kinderen speelden er graag met het water. In het langgerekte huis met rode dakpannen woonde bakker "Teunis van Os". In de kleine etalage lagen enkele broden en voor de kinderen stond er een stopfles met snoepgoed.
Bakker Van Os hield zijn zaak bijzonder netjes. In het ouderwetse winkeltje stond een blank geschuurde toonbank, waarop de koperen gewichten en weegschalen glommen als spiegels. ’s Morgens zag men regelmatig jongens met een plank op de schouder naar de bakkerij lopen. Op die plank lag roggebrooddeeg. ’s Avonds kwamen zij het gebakken roggebrood weer ophalen.
Voor arme gezinnen was roggebrood in die tijd een belangrijk voedingsmiddel. Volgens overlevering was het een "mirakel krachtig voer". Afhankelijk van de grootte van het gezin haalde men broden van drie, zes of twaalf pond.
Ook de meer welgestelde inwoners, die zich wittebrood konden veroorloven, moesten hun brood zelf bij de bakker halen. Een wittebrood kostte "acht cent". Wie trek had in een taartje, kon dat bij Van Os kopen voor "drie cent". De eerste bakker die brood aan huis bezorgde was "bakker Das" van de Kerkbrink. Op zaterdag trok hij met een grote mand vol vers brood langs de huizen, zodat zijn klanten niet zelf naar de bakkerij hoefden te lopen.
Andere bakkers namen dit voorbeeld al snel over. Later verschenen ook de bekende tweewielige, gele broodkarren in het straatbeeld.
Bakker Van Os had het druk, want een groot deel van de bevolking kwam zijn brood bij hem halen. Later werd het huis door twee gezinnen bewoond.
In 1933 werd het pand afgebroken om plaats te maken voor de moderne schoenwinkel van de firma "Strating".