Geuzenweg
in de 18e eeuw de "Hinkendeweg"
Vroeger werd deze weg het "Geuzenpaadje" genoemd, een naam die voor zichzelf spreekt. Einde van de "negentiende eeuw" begon men de weg geleidelijk te bebouwen. Aan het einde van de Geuzenweg, dat in die tijd ongeveer halverwege Laren lag, bevond zich de zogenoemde "keienklopperij". Daar werden stenen die uit de hei waren gehaald, stukgeslagen en verwerkt tot materiaal voor de verharding van wegen.
Vlakbij lag vroeger een stuk grond dat door oude Hilversummers "Het Kamizool" werd genoemd. Volgens een oud verhaal had daar een akker gelegen die ooit voor zeer weinig geld van eigenaar was gewisseld. De prijs zou zelfs niet meer zijn geweest dan een lang vest met mouwen: een "kamizool".
Grond die zo ver buiten het dorp lag, had in die tijd maar weinig waarde. Het huisje op de tekening stond bekend als "Het huisje van vrouw Poot". Volgens de overlevering was zij iemand die maar moeilijk ergens haar rust vond en daarom regelmatig van woning veranderde. Soms gebeurde dat heel onverwacht.
Een ander verhaal vertelt dat haar twee zoons ’s morgens naar hun werk gingen en bij thuiskomst ontdekten dat het huis leeg was. Zij vroegen daarop aan de buren waar hun moeder nu weer was gaan wonen. Op deze plek aan de Geuzenweg zou zij uiteindelijk wel naar haar zin hebben gewoond.
Aan de Geuzenweg is ook de naam van schoolhoofd L.W.J. van Hasselt nauw verbonden. Hij heeft volgens de bewoners veel betekend voor de mensen in zijn omgeving. Daarom kreeg hij de erenaam "Burgemeester van de wijk Over het Spoor".